Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
22 / 4 / 2022

Σκεφτόμουν να ανεβάσω κάτι σήμερα στα Σκιώδη Παραλειπόμενα αλλά, πραγματικά, δεν μπορούσα να αποφασίσω τι. Έτσι, αντί για Καλό Πάσχα, θα σας γράψω ένα αστείο για την πανδημία του κορονοϊού το οποίο έλεγα τις προάλλες και, ξέρετε, είναι από εκείνα τα σοβαρά αστεία.

Η όλη κατάσταση με την «πανδημία» – συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων και των πάντων που έχουν προκύψει – είναι σαν να σου λένε ότι ένας γάιδαρος πετάει. Και να σ’το αποδεικνύουν κιόλας! Με στοιχεία. (Όπως, για παράδειγμα, τέτοιου είδους στατιστικές.)

Παίρνεις έναν γάιδαρο, του δένεις τα πόδια, τον βάζεις επάνω σ’έναν καταπέλτη. Τον εκτοξεύεις ψηλάαα στον αέρα. Και, καθώς είναι εκεί στους ουρανούς, τον τραβάς γρήγορα πέντ’έξι φωτογραφίες. Μετά, τις δείχνεις αποδώ κι αποκεί και λες «Να, ορίστε, ο γάιδαρος πετάει! Τι δεν καταλαβαίνετε; Αμφισβητείτε τις αποδείξεις; Τι είστε, τρελοί; Συνωμοσιολόγοι; Αυτό λέει η επιστήμη!»

Αν πας, όμως, μερικές εκατοντάδες μέτρα προς τα δυτικά, μπορείς να βρεις το τσακισμένο κουφάρι ενός δεμένου γαϊδάρου μέσα σ’έναν γκρεμό. Σύμπτωση, φυσικά. Προφανώς, δεν είναι ο ίδιος γάιδαρος... Τι είστε, τίποτα ψεκασμένοι συνωμοσιολόγοι;

Ε, αυτό ακριβώς συμβαίνει με την «πανδημία».

*

Και κάνω βόλτα και βλέπω ακόμα ανθρώπους με μάσκες στον ανοιχτό δρόμο, και σκέφτομαι: Όσο υπάρχουν ακόμα τέτοιοι, ε, δεν θα ξεμπλέξουμε ποτέ από τη μαφία της Μεγάλης Φάρμας.

Ποιες λέτε να είναι οι πιθανότητες να έχουμε τελειώσει με την «πανδημία» ώς τα τέλη του 2022; Εγώ λέω πως θα πρέπει να είμαστε εξωφρενικά φαρδύκωλοι για να έχει συμβεί αυτό. Αλλιώς... the Matrix Reloaded θα είναι η κατάσταση.

Για την ώρα, Καλό Πάσχα. Μη βγάλετε μάσκα καθώς τρώτε το κατσικάκι· μπορεί να έχει κάνα μικρόβιο. Όποιος καταφέρει να φάει κατσικάκι φορώντας μάσκα παίρνει bonus πόντους καλής συμπεριφοράς από τη Μεγάλη Φάρμα.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)